sarande 8-8-24

Vanmorgen ons gesetteld bij escape lounge. Een cafe/lounge met ligbedjes en parasols aan zee, een mini stenenstrandje waar je de zee in kan om af te koelen en dat is geregeld nodig want ook hier is het 35+. Ondanks de nodige insmeersessies zijn merel en lotte toch verbrand ( maar alles voor een kleurtje he😳)

We genieten van eigenlijk de hele dag niets doen met lezen en spelletjes en een plons in het water. Heerlijk!

Om het water in te gaan en vooral uit te komen moet je over de steentjes. Een vermakelijke bezigheid om te kijken hoe alle jongeren hun uiterste best doen er charmant bij te lopen ( want alles maar dan ook iedere stap wordt gefotografeerd) en dan als een stel krukken over de steentjes gaan. Erg gelachen!

Wij zijn natuurlijk goed voorbereid en hebben waterschoenen wat het lopen veel makkelijker maakt maar het is natuurlijk niet fotowaardig. Geile patta’s noemt merel ze 😁.

Nog wat bijzonderheden die we hier in Albanië tegenkwamen:

de badkamers zijn over het algemeen klein en de douche strak naast het toilet zonder afscheiding of douchegordijn . Dat betekent dat de badkamer maar dan dus ook de hele badkamer drijfnat is na het douchen. Je moet het wc papier op een droge plek zetten anders wordt het prieken bij het afvegen van de billetjes!

Nog iets opvallends is dat er in ieder hotel in de badkamer badslippers staan. Niet eenmalig gebruik maar gewoon hergebruiken bij iedere gast. Van die onogenlijke badslippers en in verschillende kleuren en soms met bloemetjesmotief. Staan er 3 op een rij bij de douche. We hebben ze maar aan de kant geschoven maar heeft vast te maken met die hele natte badkamer na het douchen.

De rijstijl hebben we al eerder benoemd maar grappig is dat je hier gewoon overal parkeert langs de weg. Ook als er borden staan dat parkeren niet is toegestaan zetten ze de auto gewoon neer. En als je een boodschap moet doen parkeer je gewoon dubbel, doet je gevarenlichten aan en gaat de winkel binnen, midden in de stad met rijen auto's achter je en niemand kijkt er raar van op.

de conditie van de ouderen!! Dit land is voor 90% gebouwd tegen heuvels en bergen aan dus je loopt steeds steile heuvels op om ergens te komen. Wij hebben dan het zweet op de kop staan ( en klotsende oksels en zweet in de bilnaad) maar de gepensioneerde albaniers lopen het rustig omhoog zelfs met boodschappentassen! Zal vast oefening baart kunst zijn maar respect!

Men probeert hier echt te communiceren maar engels is mn voor de oudere albanees een uitdaging. Zij hebben dit tijdens de communistische periode nooit geleerd. Maar ze proberen met handen en voeten te praten of bellen een kind die wel engels spreekt die je dan helpt met de weg vinden of zoiets. Echt heel lief.

Morgen gaan we weer dagje relaxen, het bevalt goed!