Naar tirana 2-8-24

Vanmorgen voor het laatst opstaan met uitzicht op de bergen. Gisteravond had de eigenaresse weer een heerlijke albanese maaltijd gemaakt met een echt overheerlijke rijstschotel met gevulde paprika, het filodeeg nu met ui, opnieuw een malse kippenpoot, salade met feta en brood en zelfgemaakte friet voor de jeugd.  Het albanese eten is echt lekker!!

voor het slapen gaan bleek er nu een schorpioen in onze kamer te zitten, ging er bijna op staan🫣.

na een lekker ontbijt en afscheid nemen van de eigenaresse en haar man in de auto gestapt voor de tocht naar tirana. Verwachtte duur 5 uur, we moeten immers door de bergen. Het is prachtig rijden door de bergen maar wel inspannend. Vele haarspeldbochten en gek genoeg is geregeld juist in die bochten de vangrail weg!!( zijn er mensen rechtdoor de afgrond in gegaan?) maar Rob rijdt ons veilig door de bergen.

de rijstijl van de Albanezen is wel wat bijzonder. Ze rijden stevig door, ook in de bergen, en halen in op de meest onmogelijke momenten. By the way, ze houden hier wel van autos. Er zijn echt overmatig veel mooie en veel te dure auto’s hier ( vw, mercedes, audi, porsch) en ook de benzineprijzen zijn voor dit land hoog (€1,80/liter) maar dat lijkt geen verschil te maken wat gek is want het verdere levensonderhoud is heel goedkoop omdat de inkomens ook laag zijn.

als Rob na 2 uur rijden het stuur aan mij overdraagt heb ik geluk want de slingerweggetjes gaan over in een tolweg, gewoon een goed onderhouden snelweg door de bergen. Dat kost natuurlijk wat dus het is een tolweg. Albanie hoort niet tot de EU en dus ook niet tot de euro maar de tolprijzen staan alleen aangegeven in euro. Je merkt sowieso dat ze graag euros hebben . Alle overnachtingen bereken hun prijzen ook in euros , de auto moest in euros betaald worden etc. Ze sorteren alvast voor op de toekomst lijkt het.

we hadden onderweg willen stoppen in Kulje een klein stadje maar google maps raakte helemaal van de kaart door de nieuwe tolweg. Ze wilde ons steeds rechtsaf laten gaan op plekken waar alleen een vangrail zat dus doorgereden naar Tirana. Opeens zitten we in de drukte van de stad. Een chaos in het verkeer. Auto ‘s die vooraan bij het stoplicht zich er tussendrukken. Geparkeerde autos die voor opstoppingen zorgen, rotondes waar iedereen kriskras door elkaar rijdt maar we komen bij het adres waar we overnachten. Daar zijn de straatjes zo mogelijk nog smaller en is het appartement niet te vinden. Contact met de verhuurder en blijkt het adres in booking.com niet te kloppen😳 we krijgen instructies via de app en moeten weer 10 minuten de jungle van het verkeer in maar komen bij de lokatie. We hebben 2 appartementen maar bij binnenkomst bij 1 blijkt het nog niet schoongemaakt. Maar wordt binnen half uur geregeld. 2 uur later als de kamer zo goed als klaar is krijgen we plots een andere kamer toegewezen. Ook prima kunnen we eindelijk de stad in. Het is 2 kilometer lopen naar het centrale skanderbeg plein waar we wat rondlopen, merel een schoenenwinkel ziet en gelijk weet te scoren en dan lopen we naar de uitgaanswijk Blloku. We belanden in een cocktailbar waar een megakaart is met verschillende cocktails en natuurlijk een mocktail voor Merel. Ze zien er prachtig uit en smaken goed! Voor het eten gaan we naar een hippe tent en eten pokebowl en noodles, heerlijk. ‘S avonds lopen we weer terug, het is dan gezellig druk op straat en ook een zeer aangename temperatuur. 
 

moe maar voldaan kruipen we in onze bedjes